FocusMeld: jedno zadanie zamiast nieskończonej listy

Większość dzisiejszych aplikacji mobilnych rozwiązuję ten sam problem: jak zmusić człowieka, by spędził wewnątrz jak najwięcej czasu.

Nieskończone listy, codzienne serie, rankingi, nagrody, przypomnienia i nowa zawartość tuż po poprzedniej — wszystko to służy utrzymaniu uwagi.

Dla FocusMeld wybrano inną logikę od samego początku.

Program nie powinien zatrzymywać człowieka za wszelką cenę.

Użytkownik dostaje jedno zadanie. Wykonuje je. Po tym następuje przerwa.

Kolejne wyzwanie pojawi się później.

Nie musi się to dziać dokładnie następnego dnia o tej samej porze lub po identycznym odcinku czasu. System uwzględnia porę dnia i normalny rytm użytkownika: czas odpoczynku musi pozostać czasem odpoczynku.

To nie jest tylko ograniczenie techniczne.

To część samej idei FocusMeld.

Jedno zadanie zamiast dziesiątek różnych

W FocusMeld nie ma potrzeby otwierania ogromnego katalogu i za każdym razem decydowania, czym się zająć.

W danej chwili jest jedno aktywne zadanie.

To może wydawać się drobnym rozwiązaniem interfejsowym, ale znacząco zmienia sposób interakcji z aplikacją.

Duży wybór wymaga uwagi: trzeba obejrzeć opcje, porównać je, zdecydować, co chce się robić, a co można pominąć.

FocusMeld usuwa ten krok.

Jest konkretne działanie.

Przeczytać.

Zapamiętać.

Wypowiedzieć.

Narysować.

Zobaczyć dookoła i coś zauważyć.

Sformułować własną odpowiedź.

Teraz ważne jest tylko to zadanie.

Kolejne pojawi się później.

Kolejka podąża razem z człowiekiem

FocusMeld obowiązuje jeszcze jedna zasadę: czas sam w sobie nie przełącza użytkownika na kolejne wyzwanie.

Dopóki bieżące zadanie nie zostanie wykonane, pozostaje aktualne.

Jeśli osoba nie wróci jutro — nic się nie dzieje.

Jeśli minął miesiąc — zadanie nie zniknęło.

Nawet po bardzo długiej przerwie aplikacja nie powinna spotkać użytkownika z wielką stertą „pominiętych” ćwiczeń.

Kolejka po prostu czeka.

To szczególnie ważne dla dzieci. FocusMeld nie powinno wywoływać wrażenia długu wobec aplikacji: „pominięto dziesięć zadań”, „zostałeś w tyle”, „twoja seria została utracona”.

Nie można się spóźnić ze swoim zadaniem.

Ona działa tylko wtedy, gdy działa sam użytkownik.

Ćwiczenie, a potem odpoczynek

Po wykonaniu zadania FocusMeld nie proponuje od razu wykonać kolejnych pięciu.

Przerwa jest częścią samego modelu.

Powstaje prosty rytm:

ćwiczenie → odpoczynek → kolejne ćwiczenie.

Zwłaszcza widoczny jest sens takiego podejścia w zadaniach dla dzieci.

Jeśli dziecko czytało, zapamiętywało, mówiło, rysowało lub koncentrowało się na konkretnym działaniu przez kilka minut, aplikacja nie powinna od razu wymagać kolejnej porcji uwagi.

Zadanie jest zakończone — to znaczy, że FocusMeld może być na chwilę zamknięte.

Dziecko wraca do codziennych spraw.

Dorosły — też.

Celowo tworzy się moment, gdy wewnątrz aplikacji nie ma nic do zrobienia.

Dla nowoczesnego produktu mobilnego to dość nietypowe rozwiązanie.

Nowe zadanie nie pojawia się na alarm

Nowe wyzwanie nie musi się pojawiać za każdym razem o tej samej porze.

W tym tkwi zamierzona zmienność.

FocusMeld nie zamienia się w mechaniczny budzik, w którym użytkownik z góry wie, że dokładnie o tej samej minucie pojawi się nowe ćwiczenie.

Ale zmienność nie oznacza braku zasad.

System uwzględnia porę dnia.

Noc i normalny czas snu nie są odpowiednimi momentami na nowe zadanie.

Aplikacja nie powinna budzić dziecka dla wyzwania i nie powinna proponować dorosłemu ćwiczenia tylko dlatego, że wewnętrzny timer zdecydował kontynuować kolejkę.

Konkretnych mechanizmów wyznaczania kolejnego momentu pozostają częścią wewnętrznej realizacji FocusMeld.

Dla użytkownika najważniejsza jest zasada: nowe zadanie pojawia się później i we właściwym czasie, a nie natychmiast po poprzednim.

FocusMeld nie tylko dla dzieci

W scenariuszach dla dzieci idea FocusMeld jest szczególnie widoczna, ale aplikacja nie jest przeznaczona wyłącznie dla nich.

Wiek ma znaczenie.

Jedno i to samo zadanie nie może być prezentowane tak samo małemu dziecku, nastolatkowi i dorosłemu.

Dziecku nie powinno być tak trudno, by wykonanie zamieniało się w źródło ciągłego rozczarowania.

Ale dorosłemu nie powinno być tak łatwo, by aplikacja zaczynała przypominać zabawkę dla dzieci po kilku zadaniach.

Dlatego treść i stopień trudności uwzględniają wiek użytkownika.

Zadania i wymagania się zmieniają, ale główna zasada pozostaje taka sama:

małe, sensowne wyzwania, wykonanie i przerwa.

Czytanie, pamięć, mowa i uwaga

FocusMeld nie opiera się na jednym rodzaju treningu.

Różne wyzwania mogą angażować czytanie, pamięć, mowę, koncentrację, obserwację, wyobraźnię wizualną i twórcze myślenie.

W jednym zadaniu trzeba coś przeczytać.

W innym — przypomnieć lub odtworzyć.

W kolejnym — wypowiedzieć tekst na głos.

Gdzieś będzie potrzebny rysunek.

Innym razem konieczne będzie uważne obejrzenie otoczenia i opisanie dostrzeżonych elementów.

A jeszcze inne wymaga własnych skojarzeń, obrazu lub sposobu wyrażenia myśli.

Przez to zmienia się nie tylko treść zadań, ale także charakter koncentracji, którą od użytkownika wymaga FocusMeld.

Narysowałeś kota — i nikt się nie będzie śmiać

Wyobraźmy sobie bardzo proste zadanie:

Narysuj kota.

Jedna osoba naprawdę dobrze rysuje i w kilka minut stworzy dość rozpoznawalny obrazek.

Inna narysuje kilka linii, uszy i ogon, a efekt będzie przypominał kota tylko przy pewnej dozie wyobraźni.

Dla FocusMeld to nie powód do powiedzenia drugiemu użytkownikowi, że źle sobie poradził.

Bo celem nie było szukanie najlepszego artysty.

Osoba zatrzymała się, skupiła na zadaniu, wyobraziła sobie obiekt i próbowała przenieść go na papier.

To właśnie jest istotne.

FocusMeld może analizować wynik, ale sens takiej analizy nie polega na ocenianiu zdolności artystycznych lub wyśmiewaniu niedoskonałości.

Aplikacja powinna pomagać się rozwijać, a nie tworzyć miejsce, gdzie ktoś inny wyjaśnia, że ktoś zrobił lepiej.

To samo dotyczy mowy

Wyobraźmy sobie inne zadanie: przeczytać wiersz na głos.

Jeden użytkownik przeczyta pewnie i wyraziście.

Inny zacznie się jąkać.

Dziecko może zapomnieć słowa.

Ktoś będzie mówił wolniej.

U kogoś mowa będzie zupełnie nie odczytana jako profesjonalna.

FocusMeld może analizować wykonanie takiego zadania, ale jego celem znów nie jest wydanie werdyktu na temat jakości mowy.

Sam akt już wymaga uwagi.

Należy przeczytać tekst.

Zachować ciągłość.

Wypowiedzieć go głośno.

Może coś zapamiętać.

Skoncentrować się przez kilka minut.

To właśnie te działania mają znaczenie dla FocusMeld.

Ocena dotyczy wykonania, a nie wartości osoby

To jedna z najważniejszych granic całego systemu.

FocusMeld może sprawdzać wyniki zadań, ale nie powinien zamieniać tego w ocenę osobowości.

Aplikacja nie służy do oceniania tego, jak bardzo ktoś jest inteligentny, utalentowany lub odnoszący sukcesy.

Nie powinna wyciągać wniosków o wartości człowieka na podstawie rysunku, wypowiadanej mowy lub nietypowej odpowiedzi.

Zadanie jest znacznie prostsze: istotne jest, czy użytkownik naprawdę zaangażował się w zadanie, a wynik ma z nim związek.

Jeśli poproszono o narysowanie kota, nie wymaga się profesjonalnej ilustracji.

Poproszono o przeczytanie wiersza — nie jest to występ aktora.

Jeśli opisano to, co się widzi, nie istnieje jedna poprawna wersja literacka.

FocusMeld ocenia faktyczne zaangażowanie, a nie miejsce na jakieś fikcyjne skali zdolności.

Nie każde zadanie ma jedno poprawne rozwiązanie

Niektóre wyzwania od początku nie zakładają jednego prawidłowego sposobu rozwiązania.

Można poprosić o zauważenie czegoś wokół.

Opisanie wrażeń.

Narysowanie obrazu.

Dobranie skojarzenia.

Sformułowanie własnej myśli.

Porównywanie takich wyników do sztywnych standardów byłoby bezcelowe.

Dlatego FocusMeld nie powinien zamieniać się w nieskończoną sekwencję „poprawnie” i „niepoprawnie”.

W niektórych przypadkach wykonanie jest samo w sobie wynikiem.

Dla dziecka to może być praca z wyobraźnią, uwagą i umiejętnością wyrażania myśli.

Dla dorosłego — krótkie przełączenie z codziennego strumienia informacji na konkretne działanie.

Istnieje ranking, ale on mierzy zupełnie coś innego

W FocusMeld może istnieć ranking.

Ale kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie w nim jest porównywane.

Nie jakość rysunków.

Nie piękno wypowiedzi.

Nie pamięć.

Nie inteligencja.

To, jak bardzo ktoś „lepiej” wykonał dane ćwiczenie.

Ranking odzwierciedla liczbę wykonanych wyzwań.

Użytkownik może obserwować własną aktywność i, jeśli sam chce, uczestniczyć w porównaniach liczby wykonanych zadań.

Tak — rywalizacja jest możliwa, ale nie zamienia się w rywalizację umiejętności.

Dziecko, które gorzej rysuje od innego, nie musi automatycznie być niżej w rankingu.

Dorosły z mniej pewną wymową nie powinien przegrywać z osobą z jasno wyrażoną mową.

Oboje wykonali zadanie.

Oboje postawili krok do przodu.

To właśnie liczba takich kroków, a nie subiektywna jakość wyniku, może odzwierciedlać się w rankingu.

Nawet taki ranking nie jest obowiązkowy

Uczestnictwo w porównaniach nie musi być głównym warunkiem korzystania z FocusMeld.

Jeśli ktoś interesuje się widzeniem takiego elementu — może z niego korzystać.

Jeśli nie — same zadania nie tracą na tym sensu.

To pozwala zachować pewną motywację gry dla tych, którym ona odpowiada, ale nie zamieniać całej aplikacji w konkurencję.

Najważniejsze jest nie miejsce w rankingu innych użytkowników.

Najważniejsze jest kontynuowanie własnej sekwencji zadań.

Dla dzieci jest to szczególnie ważne

Dzieci rozwijają się bardzo różnie.

Jedno dobrze czyta, ale nie lubi rysować.

Inne łatwo zapamiętuje tekst, ale wstydzi się mówić na głos.

Trzecie wspaniale fantazjuje, ale wolniej wykonuje zadania związane z czytaniem.

Jeśli wszystko to zmieliłoby się na jednej skali i zaczęto by ciągle mówić dzieciom, kto jest „lepszy”, aplikacja szybko osiągnęłaby efekt odwrotny od zamierzonego.

Dlatego FocusMeld rozdziela wykonywanie zadań od oceny umiejętności.

Dziecko może wykonać zadanie po swojemu.

Sens tkwi w tym, że wykorzystało pamięć, mowę, uwagę, wyobraźnię lub inną umiejętność.

Jutro lub później będzie kolejne małe wyzwanie.

Tak rozwój opiera się na wielu małych krokach, a nie na ciągłym porównaniu z wynikami innych.

Dorosłemu również nie może być nudno

Wrażliwe na wiek dostosowania działają w obie strony.

One nie służą tylko po to, by zadanie dla dziecka nie było zbyt trudne.

Dorośli również potrzebują dostatecznie wartościowego działania, aby FocusMeld nie był postrzegany wyłącznie jako aplikacja dla małych dzieci.

Dlatego charakter i poziom trudności wyzwań zmieniają się wraz z wiekiem użytkownika.

Ale główna idea pozostaje taka sama:

na kilka minut przekieruj uwagę i naprawdę coś zrób, a nie tylko jeszcze bardziej popatrz na ekran.

Prywatność szczególnie ważna przy takich zadaniach

FocusMeld może działać z wynikami, których osoba zazwyczaj nie publikowałaby w internecie.

Głos.

Rysunek.

Zdjęcie.

Własna odpowiedź.

Obserwacja otoczenia.

Takie materiały nie powinny automatycznie trafiać do publicznej listy.

To szczególnie ważne dla dzieci, ale ta sama zasada dotyczy też dorosłych.

Jeśli ktoś wykonał ćwiczenie dla siebie, sam fakt użycia aplikacji nie powinien oznaczać zgody na pokazanie wyniku innym.

Możliwości społecznościowe mogą istnieć, ale publikacja i porównanie to świadome wybory użytkownika.

Język jest też częścią zadania

Zadania dotyczące czytania, mowy i formułowania myśli nie mogą być profesjonalnie zaadaptowane prostą mechaniczną zamianą tekstu.

Język wpływa na trudność, sformułowania i charakter ćwiczeń.

Dlatego lokalizacja FocusMeld jest częścią przygotowania treści.

Użytkownik powinien otrzymać zadanie zgodne z jego wiekiem i językiem, które jest całościowo zrozumiałe.

Konkretny wewnętrzny układ tej systemu nie jest dla użytkownika istotny.

Ważne, aby dziecku było to jasne, dorosłemu — nie nudziło, a samo ćwiczenie zachowało sens niezależnie od języka.

Dlaczego brak nieskończonej listy jest tak istotny

Nowoczesne produkty cyfrowe nieustannie walczą o kolejny fragment uwagi.

Obejrzałem jedno wideo — pojawia się kolejne.

Przeczytałem jeden post — zaraz pojawia się następny.

Ukończyłem poziom — natychmiast zaczyna się nowy.

FocusMeld celowo przerwał ten łańcuch.

Wyzwanie jest zakończone.

Teraz można zamknąć aplikację.

Kolejne zadanie pojawi się później.

A jeśli bieżące nie zostało wykonane, system nie będzie bez końca dokładał do niego nowych wersji.

Choćby po miesiącu.

Choćby po długiej przerwie.

Użytkownik kontynuuje od miejsca, w którym skończył.

Tu nie chodzi o dług wobec aplikacji.

Czego FocusMeld nie obiecuje

Ważne jest, aby rozumieć granice projektu.

FocusMeld nie jest aplikacją medyczną ani narzędziem diagnostycznym.

Nie służy do określania zdolności intelektualnych, stanu psychicznego czy wartości osoby.

Wynik pojedynczego ćwiczenia nie powinien być podstawą do wyciągania wniosków o talencie lub sukcesach użytkownika.

FocusMeld nie obiecuje też zamiany rozwoju w szybki efekt.

Jego model jest znacznie spokojniejszy.

Małe zadanie.

Małe wysiłki.

Odpoczynek.

A potem kolejny krok.

Co pozostaje wewnątrz FocusMeld

Można publicznie wyjaśnić filozofię systemu.

Użytkownik otrzymuje jedno aktywne zadanie.

Kolejka nie przesuwa się dalej, dopóki nie zostanie ono wykonane.

Stopień trudności i zawartość uwzględniają wiek.

Różne wyzwania angażują różne aspekty aktywności.

Po wykonaniu następuje przerwa.

Czas pojawienia się kolejnego zadania uwzględnia normalny rytm dnia użytkownika.

Wynik jest analizowany jako wykonanie konkretnej czynności, a nie jako ocena wartości osoby.

A ranking, jeśli użytkownik chce w nim uczestniczyć, odzwierciedla liczbę wykonanych wyzwań, a nie subiektywną ocenę jego zdolności.

To wystarczy, by zrozumieć ideę FocusMeld.

Konkretne zasady tworzenia kolejności, wyliczania czasu, sprawdzania wyników, dostosowania poziomu trudności i inne wewnętrzne mechanizmy są już elementami realizacji systemu.

Użytkownik ich nie potrzebuje.

Dla niego wszystko powinno być znacznie prostsze:

jest zadanie — wykonaj je, kiedy będziesz gotowy.

Zakończyłeś — odpocznij.

Gdy nadejdzie właściwy moment, pojawi się następne.

Nie walka o uwagę, a rozwijanie uwagi

W tym, być może, najlepiej wyraża się idea FocusMeld.

Większość cyfrowych produktów walczy o uwagę osoby.

FocusMeld został stworzony, aby pracować z uwagą człowieka.

Jeśli aplikacja ma służyć rozwojowi pamięci, mowy, czytania, koncentracji, obserwacji i wyobraźni, byłoby dziwne, gdyby działała na zasadzie mechanizmów, których celem jest jak najdłuższe zatrzymanie użytkownika przed ekranem.

Dlatego FocusMeld nie próbuje zajmować dziecku całego wieczoru.

Nie proponuje dorosłemu nieskończonego przełączania się między ćwiczeniami.

Nie karci za długi przerwę.

Nie uznaje nieudolnego rysunku za brak talentu.

Nie zamienia niedoskonałego czytania w powód, żeby umniejszać osobie.

Nawet ranking nie mówi o tym, kto jest „mądrzejszy” lub „bardziej utalentowany”.

Może pokazać tylko, ile kroków ktoś wykonał.

Dla dziecka tymi krokami mogą być czytanie, pamięć, mowa, rysunek, koncentracja i wyobraźnia.

Dla nastolatka zadania zmieniają się wraz z wiekiem.

Dla dorosłego są wystarczająco treściwe, aby wymagać uwagi i wysiłku.

Ale zasada jest jedna dla wszystkich:

zadanie → wykonanie → odpoczynek → kolejne wyzwanie we własnym czasie.

Jeśli zadanie nie zostanie wykonane — FocusMeld czeka.

Jeśli osoba wróci znacznie później — kontynuuje od miejsca, w którym przerwała.

Jeśli rysunek nie jest idealny — to nie powód do krytyki autora.

Jeśli wiersz nie zostanie odczytany jak profesjonalny lektor — to nie czyni ćwiczenia bezsensownym.

FocusMeld nie stara się zabierać człowiekowi jak najwięcej uwagi.

Jego celem jest wykorzystać niewielką część tej uwagi dla rozwoju, a resztę zwrócić samemu człowiekowi.

Szczegóły projektu: focusmeld.de